Zo, wat is er dan zo slecht hier dat je toch weg wilde?”

 “De bemoei-, beperking- en betuttelingzucht van de overheid. De kleingeestigheid, de bekrompenheid en de bevooroordeeldheid van teveel van mijn landgenoten. Het eeuwige klagen en afgeven op de regering en de klaarblijkelijke onwil om daar daadwerkelijk iets aan te veranderen. De Nederlander laat zich collectief alles, maar dan ook alles aanleunen door de heren politici, die met hun verdeel en heers strategie en geef hen brood en spelen tactiek, tachtig procent van de Nederlanders geestelijk comateus houden.

Is het je wel eens opgevallen hoe men in Nederland op de televisie tegen de kijker praat? Het is precies alsof er tegen een klas kleine kinderen wordt gesproken. Dat reflecteert mijns inziens de mening die de zichzelf bedachte toplaag van het eigen volk heeft. Het voordeel daarvan is dat je onmiddellijk kunt zien wanneer een politicus leugens staat te verkondigen; je ziet dat aan het bewegen van zijn mond.

Al deze onderwerpen herinnerden mij eraan waarom ik in 1984 al vertrokken was; al deze issues en dan is er nu nog één bijgekomen: het vermaak dat op de televisie aan de hardwerkende Nederlander wordt geboden. Ik weet dat ik breedsprakig ben dus ik zal mij van kritiek onthouden. In Nederland zijn er nu alleen maar sterren, bekende Nederlanders en leuterende politici. Ik keek dus maar naar de BBC want daar kon ik leren, lachen en loskoppelen.”

“Nou, je hebt een duidelijke mening over Nederland, hoe is het met de rest van de wereld? Het wereldgebeuren, kun je daar wat mee misschien?”

“Suzanne, ik ga hier niet uit zitten weiden over al het leed dat er in de wereld bestaat, want het is de mens die het veroorzaakt heeft. De natuur en de dierenwereld gaan ten onder, but who gives a flying fuck? De enige mensen die mijn bewondering en respect hebben, zijn de mensen die voor dieren opkomen, bedreigde dieren in het bijzonder. Dat zijn de mensen die iets begrepen hebben, of beter: gevoeld, maar ze vechten een verloren strijd. Hun medemensen, regeringen en de multinationals zorgen er wel voor dat er snel een eind komt aan de wereld zoals we die nu kennen. The writing is on the fucking wall, maar Jan Publiek kan slecht van muren lezen. Die is beter in het bekladden daarvan, want dan is het ineens weer kunst, en die zal dan wel weer gesubsidieerd worden.”

“Je bent een misantroop geworden, Cajun...” kan ik niet nalaten te zeggen.

“Zo eenvoudig ligt het niet, Suzanne. Ik haat mensen niet. Dat zou verspilde emotie zijn. Ze laten mij totaal onverschillig. Ik ben goed geweest voor de mensen die ik respecteerde en de mensen om wie ik iets gaf. De rest liet, en laat me koud. Kijk goed in wat voor wereld we leven, en wees eens eerlijk tegen jezelf.

“Ben jij nog van mening dat de misdaad loont Cajun?” vraag ik je misschien ten overvloede, maar ik wil het gesprek een andere wending geven.

“Hé Suzanne, ik ben nauwelijks de juiste persoon om dat aan te vragen. Ik denk dat je van iedereen een verschillend antwoord kan verwachten. Vraag het aan een officier van justitie en die zal je vertellen dat de misdaad niet loont, omdat de gevangenissen vol zitten. Vraag het aan een jonge inbreker die net een slag heeft geslagen en die zal je trots en ‘vol beroepswijsheid’ vertellen dat de misdaad wel degelijk loont.

Ik glimlach en vraag je dan: “Maar wat is jouw persoonlijke mening?”

“Suzanne, witte boorden misdaad loont, daar kunnen wij gewoon heel kort over zijn. Het lijkt wel of die gesanctioneerd en aangemoedigd wordt door de overheid met de aangepaste complimentstraffen. We zijn allemaal bekend met de zogenaamde pilaren van de gemeenschap die even hun kleverige vingers in de trog van de multinationale vennootschap –van welk bedrijf zij deel uitmaken van het dagelijks bestuur- gedipt hebben. Op deze manier heb je echt geen strijkstok meer nodig want aan de stroperige vingers blijft meer hangen. Ik heb geen problemen met dit soort criminaliteit, ik heb problemen met de straffen die schoorvoetend, bijna verontschuldigend worden opgelegd door de autoriteiten. Dit is een belediging, minachting en bespotting van iedere burger, of deze nu zonder enige vorm van geweld een brood heeft gestolen of wat btw heeft vergeten af te dragen.

Maar ja, de toplaag is wel content met justitie en zegt dan ook tevreden: ‘klasse justitie!, strengere straffen hebben wij nodig!’

Toplaag, wat een raar woord niet? Ik vraag mij af of dit met het Engelse gezegde: ‘Shit floats to the top’ te maken heeft. De overige criminaliteit loont wanneer je naast het verdienen, heel erg sterk in je schoenen staat. Succes in de criminaliteit werkt verslavend, net als drugs.

In mijn geval bestond er zeker geen sprake van een analogie tussen mijn normen en de lokale wetten en voorschriften. Het zal niemand dus verwonderen dat deze eigenschappen constant op gespannen voet leefden met het Wetboek van Strafrecht en andere voorschriften om het massabeest aan de leiband te houden. Ik heb echter nimmer geweld gebruikt in een situatie waar het oogmerk uitsluitend geld was. Dat werkt normvervagend en het einde is dan werkelijk zoek. Ik heb extreem geweld toegepast, en toe laten passen in geval van zelfverdediging, wraak, principe-kwesties en loyaliteitssituaties…

Je kunt verdienen aan de misdaad door deze te financieren –vooropgesteld dat je niet in conflict met je eigen normen en waarden komt- en zolang je je maar verre houdt van de eigenlijke misdaad. Dat kun je lang volhouden, wanneer je tenminste je verstand blijft gebruiken.

Ik heb super intelligente criminelen gekend, ik heb schatrijke dopefinanciers en facilitators meegemaakt. Ik heb de meest gewelddadige sociopaten bezig gezien. In de uiteindelijke analyse zijn er maar héél weinig die rijk en probleemloos door het leven, naar de zestig zijn gerold. De grootste en gevaarlijkste criminelen zijn door geweld om het leven gekomen.

Een andere categorie, maar niet noodzakelijk de eerder genoemde uitsluitende, is verslaafd geraakt, want het is vrijwel onmogelijk om de stress te verwerken, zonder alcohol of dope. Alcohol is niet zo fancy als dope dus het merendeel probeert te chillen van de omni- en semperpresente stress met drugs in het algemeen en de moedbatterijen op te laden met coke in het bijzonder.

Dan is er de categorie die een lange gevangenisstraf krijgt en simultaan wordt uitgepeld door de autoriteiten. Hier loonde de misdaad dus ook al niet.

Zo, je wordt uitgevlakt, je raakt verslaafd, je gaat verschut en/of je bent aangepoetst. Dat zijn niet bepaald opwindende stimulatoren om voor een carrière in de misdaad te kiezen. Toch is het een vak en net als met andere beroepen kun je succesvol zijn, wanneer je goed bent in wat je doet. Nee, laat mij dat corrigeren: je moet beter zijn dan in andere beroepen.

Waar legitieme ondernemers alleen van de belastingen te vrezen hebben, een zichzelf respecterende crimineel heeft als opponent de fiscus, de douane en alle opsporing- en verdere overheidsinstanties uitgekozen. Daarnaast heeft hij alles te vrezen van zijn (of haar) concurrentie. Van het publiek hoeft de crimineel alleen maar tips naar de onjuiste instanties te verwachten. Als de kersen op de pudding zijn er dan de ambitieuze handlangers in de lagere echelons van de organisatie. Die loeren op de positie, macht en vermeende welstand van onze crimineel. Dat er echtgenotes zijn die hun criminele eega bij de autoriteiten hebben verraden - omdat deze vreemd zou zijn geweest – is ook geen uniek fenomeen.

Je ziet dat hebzucht, macht, stress, jaloezie en verraad de grootste struikelblokken voor een crimineel zijn. Wanneer hij daarnaast dan ook nog eens over de intelligentie van een soepkip beschikt, worden zijn slagingskansen wel heel sterk gereduceerd. Luister, ik ben de laatste die kritiek kan en wil uiten, maar Jan en ik zagen in 1982 al dat de misdaad zich ging verharden, daarom viel het Jan ook niet moeilijk om Linda die belofte te doen.

Er waren toen rippers die nergens voor terugdeinsden. Finus Tenz uit Den Haag, Kerrie Foch uit Amsterdam, Kirk de Druif uit Haarlem, alle drie verschillende keren neergeschoten. Alle drie zeiden zij: ‘Wij kunnen niet dood!’ Nou, zij zijn dood. Ik kan er tientallen opnoemen en zij zijn allemaal dood. Nu, de laatste gewelddadige generatie zit verschut, is dood of berooid. Wat is de doorslag om aan de weg te timmeren?

Ik werkte zoveel mogelijk alléén of met zo min mogelijk mensen. Hoe meer mensen, des te groter het risico wordt. Daarom ben ik ook met de dope gestopt; niet alleen moet je met andere mensen werken –je kunt namelijk niet in je ééntje handel drijven- je krijgt met risicodragende criminelen te maken. Ik bleef het liefst zo onbekend mogelijk. Wanneer je rijk bent geworden door het gebruik van geweld en je blijft gewelddadig, vraag je om je ondergang.

De kit gaat niet alléén op je loeren, ze zetten je op voor de val, weer volgens beproefd Amerikaans model. Gewelddadige rivalen gaan op je jagen en wanneer die je niet te pakken nemen dan doet uiteindelijk de kit het wel. Waar nodig wordt de wet gewoon even voor je aangepast.

Nou, dan ben je rijk en dood of arm en verschut, waar zit de fucking doorslag in dat, Suzanne? ‘Grab the fucking money and run’, dat is mijn motto. Als laatste dit: het geweld wordt alléén maar erger en het gaat komen uit een hoek waaruit het niet verwacht wordt. Dat is een categorie die niets te verliezen heeft en die zijn gespeend van iedere realiteit, alle verstand en logica. Ik ben blij dat het er voor mij op zit, onder deze omstandigheden zou ik echt niet graag opnieuw beginnen.

Aan de andere kant claimt de kit dat zij de misdaad een gevoelige slag hebben toegebracht. Dat is waar voor zover het bepaalde groeperingen betreft, maar het ergste gaat nu komen. Let maar op, en dat allemaal omdat ‘het zwarte geld verdwijnen moest’. Enkele veldslagen heeft de justitie zeker gewonnen, maar de oorlog verliezen zij en de gewone man wordt de dupe van die controlestrijd. De ‘chips’, die net als bij huisdieren onderhuids worden ingespoten, liggen al klaar. Voor de mensen dan!”

“Dus eigenlijk loont de misdaad niet meer?”

“Slimme inventieve criminelen, technoscammers, bedrijfspionnen en grifters zullen altijd wel blijven verdienen, maar zoals net gesteld, de misdaad verlegt zich. Aan één kant wordt de misdaad steeds gewelddadiger, omdat er steeds minder contant geld onder de mensen is. Diefstal of inbraak is nu een beroving met geweld, afpersing of een kidnapping geworden. De dopescène betaalt nog wel met cash, maar nog even en dan wordt ook die shit met een pinpas, chipknip of airmiles betaald. Nee, ik dol je, maar denk hier eens over na: het contante –niet persé het zwarte- geldverkeer wordt steeds meer aan banden gelegd. Iedere banktransactie die als ‘ongewoon’ aangemerkt kan worden moet gemeld worden. Never mind, bedragen boven tienduizend euro of dollar; iedere transactie die ongewoon lijkt te zijn. Wie bepaalt de status van zo’n transactie, waarbij het om bedragen van vijfhonderd euro, en minder kan gaan? De puisterige klerk die aan de balie staat? Waar het om gaat is dit: drugstransacties worden nog steeds met contant geld betaald. Het contante geldverkeer wordt steeds meer bemoeilijkt, maar de drugs gaan door! Suzanne, waarmee denk je dat die drugs betaald gaan worden?

Ik zeg je dat ik het niet zou weten, ook omdat het om handelingen gaat waarmee ik totaal geen ervaring heb.

Die drugs worden binnen afzienbare tijd met goud betaald. Goud, platina, palladium of diamanten, maar vooral goud. Nou, dan zijn wij weer terug bij af. Het geld is zo’n zesentwintighonderd jaar oud en ik meen te weten dat er vóór die tijd betaald werd met gewogen goud en zilver. We kunnen dus stellen dat wij, wat geld betreft, een regressie van tweeduizendzeshonderd jaar, als ‘vooruitgang’ voorgeschoteld krijgen, door één of andere klonenregering. Er werd vóór 600 BC ook betaald door te ruilen, dus misschien is dat ook een aardig idee voor de heren politici. Gek? Waanzinnig en ondenkbaar? Er is al e-gold als betaalmiddel op het internet. Het zou te ver voeren om aan te geven wat hier de onvermijdelijke gevolgen van gaan worden, maar geloof me, we liggen er alles op achter en worden er dus alléén slechter van, maar wat is nieuw in Holland?

Verder, door het briljante euro-economie beleid van de politici is er nu niet alleen de ruimte, maar ook weer de noodzaak gecreëerd voor woekeraars of loansharks. Daarnaast is er nu de technische misdaad, zoals bedrijfspionage, identiteits-vervalsing en -fraude, valse en/of gestolen kredietkaarten. Wat de Cybercrime zoals phishing, webhacking, virtuele bankbraak enzovoort betreft, dat is nog maar een aarzelend, sympathiek begin. Het einde is er niet alleen van zoek, het is nog niet eens begonnen. Wanneer er ooit een vruchtbare bodem is gecreëerd voor een eindeloos assortiment denkbare en ondenkbare misdaden, dan is dat het Internet wel. Het is als een binair Bojaren banket waarbij een wereld vol cyberschuimers aangeschoven is, die aangemoedigd worden om zich te goed te doen. Dit in combinatie met het bovenstaande en het hierna volgende, is angstwekkend, hoewel het vooralsnog de verbeeldingskracht te boven gaat.

Gewelddadige of technische criminaliteit. Beide kanten hebben echter hetzelfde probleem, het wordt steeds moeilijker om je creatieve winst ergens onder te brengen. Daar zijn toch wel zulke mooie wetten voor bedacht en allemaal volgens goed Amerikaans voorbeeld. Alles kan nu onderzocht worden onder het mom van georganiseerde misdaad, drugstransacties, money-laundering en wacht, want hé, hier is de laatste nieuwe: ‘het terrorisme’. Wat betekent dat vrij vertaald? O, alleen dat het eeuwenoude bankgeheim in Zwitserland nagenoeg is opgeheven en in Luxemburg bronbelasting over de rente wordt betaald. Het ondeugende geld dat voorheen toch wel weer in het economische circuit terecht kwam, maakt nu een rondje ex-Oostblok en komt fris gewassen terug. Een ander gedeelte van het ongeld gaat logeren bij de Chop, Hundi of Hawallah bankiers. In beide gevallen komt het de economie niet meer ten goede. Erger nog, en een aardige metafoor is hier het incident waar ik de loop van mijn eigen pistool op mijn hoofd gezet kreeg, waarbij in mijn geval de afloop, voor mij, gunstig was te noemen. Met de desbetreffende regeringen ben ik daar nog niet zo zeker van. Er zijn nog wel een paar voorbeelden, maar daar schrijf ik binnenkort in Deel II over.

Het geheim van een succesvolle afronding van een misdaadcarrière was altijd het gevolg van geslaagde consolidatie en een verstandige diversificatie. Er is nu een derde voorwaarde bijgekomen; men moet een universitaire opleiding in economie en wetskennis hebben genoten. Ik heb het gelukkig aan zien komen in de late tachtiger jaren en ik heb dan ook mijn voorzorgen getroffen. Ik heb op tijd afscheid genomen en het zal mijn tijd wel uitdienen. Ik ben goed voor degenen die goed voor mij zijn, ik respecteer de personen die mij respect geven, of respect verdienen en dat is het dan zo’n beetje. De rest kan wat mij betreft een mooie dikke snor groeien.”