De Douchebags...

Ik ben het met je eens...

Ja, zij zien er goed uit en ze worden 'Douchebags' genoemd. Zij zijn het type man dat je in een club ook ziet... ze worden gedragen door hun zonnebril... in hun haar... en dan achterstevoren... in de winter... en gedragen zich alsof ze op Ibiza... waar zij één keer geweest zijn... met hun ouders... en een autobusgezelschap... en de reisleider. Hoe fucking douchy kun je zijn?! Zij zijn ook de mannen die over vijftien jaar uitgelubberd -met een kale kop en een paardestaartje- op je driezitsbank liggen te dweilen, geestelijk ontvoerd en hersendood door een kratje Heineken terwijl zij 'goofy eyed' de buurvrouw oogballen.

"Goh, wat zie je er goed uit mop, en wat een leuke jurk heb je aan," zegt je eens zo mooie man... tegen je vriendin, terwijl hij schurkend in zijn kruis krabt.

Daar hij jou nu steeds 'een vet varken' noemt, besluit je ook zo'n jurkje te kopen. Trots draag je het 's avonds, hopend dat het hem opvalt. Dat doet het ook wel...

"Mijn God, wat heb jij in Jezusnaam aan, mens? Je ziet er niet uit. Je lijkt wel een gestopte worst in een fucking bloementuin. Pak nog eens even een verse krat bier en wat chips. "

Je vraagt je af of je dat nieuwe vleesmes nu, of vannacht in zijn gore strot zult steken, maar je komt niet verder dan... tranen! Wanneer je huilend de achterdeur uitstapt om dat kratje bier te pakken, zie je iets leuks. Het doet je tranen op slag verdwijnen. Je glimlacht zoals alleen een vrouw dat kan en je pakt de krat met de hersenfix voor je man op.

Wanneer je man later zijn derde flesje openmaakt, zegt hij: “Wat zijn die flessies allemaal nat... regent het buiten soms?”

“Nee, de hond van de buurman stond over je krat bier te pissen, ik heb hem gelijk weggejaagd,” lach je, terwijl de tranen weerover je wangen lopen... van het lachen nu.

Je man kijkt je aan alsof hij je een vervolg op de stompenserie van een paar dagen geleden wil toe gaan dienen, maar hij is al te ver heen.

‘Pissed out of his fucking skull’, zegt hij later in bed: “kom eens even lekker tegen mij aan liggen, mop.”

“Ik zou je lekker danken, je stinkt naar de hondenpis, bloedhond.”

Hij hoort het al niet meer. Het rochelende snurken heeft een aanvang genomen.

Misschien was het indertijd toch niet zo'n goed idee om voor de 'foute kerel' te gaan, maar wat moet je nu... met een luie nohoper..., twee kindertjes... en een 'shitload' fucking schuld. Stom, stom en fucking stom, want voor een klein worstje had je toch geen heel varken hoeven te bestellen?