Zo Jan, ik heb je laatste verhaal gelezen. Hoewel, dat is niet helemaal waar, want één verhaal kan ik enkel met een wachtwoord lezen dus dat ligt er nog. Laten we beginnen bij mijn opmerking over de heftige passages. Jij spoorde mij aan om toch verder te lezen.

Uiteraard heb ik dat gedaan en ik ben daar niet in teleurgesteld. Ik ben de "heftige passages" met andere ogen gaan bekijken. Dat heeft voornamelijk te maken met de stijl waarin je schrijft. Onder andere, betrokken en bewogen.

Zoals je jouw relatie beschrijft met, onder meer, Franco, Stefano en Pam, geef je wraak een andere klank/kleur. Ergens noem je zelf het begrip eerwraak.

De manier waarop je je betrokkenheid beschrijft bij de vrouwen, die gebruikt, of misbruikt zijn, spreken mij erg aan en ik voel daar zelf ook een zekere mate van betrokkenheid.

Ik heb soms met tranen in mijn ogen gezeten. En nee ik ben geen sentimentele oude man. Ik heb wel mijn hart op een goede plaats denk ik In mijn werk heb ik veel vrouwen ontmoet die met dergelijke trauma's werden opgenomen.

Ik herken de toorn die je beschrijft.

Onder meer vanuit dat gezichtspunt kan ik me voorstellen hoe je reageert op dergelijke "misdadigers". En je de vrouw tegemoet komt. Ik heb een vriendin gehad met een vergelijkbare ervaring. Zij is 2 jaar geleden overleden en eigenlijk heb ik daarna het boek "relatie" afgesloten.

Ook al bezoek ik een datingsite, of een site als Badoo, ik weet dat het er niet meer van komen zal.

De "misdadiger" komt er vaak vanaf met een celstraf, als de aanklacht al voldoende bewijs geeft, terwijl het slachtoffer levenslang heeft. Zo krijgt de manier waarop je "straft" een andere klank. Eén die begrijpelijk is vanuit de diepe pijn van de ander.

Wat ik in dit verband erg mooi vondt is wat Franco tegen je zei bij zijn graf vlak voor de afrekening met de Roemeense gangsters. " Laat Stefano geen massamoordenaar worden". Onderscheid makend tussen wraak, eerwraak en moorden zonder achterliggende gedachten/motivatie.

Ik kan me nu goed voorstellen waarom veel vrouwen die je verhaal gelezen hebben zo positief reageren. Het gaat uiteindelijk om recht. En ik heb ervaren dat de mens tot veel in staat is.

Soms in een beest kan veranderen en soms zijn eigen leven wil inzetten voor iemand die dierbaar is en diep gekwetst is. Alle humane regels/afspraken/gedragingen ten spijt, als het erop aan komt doen we alles wat nodig is in de situatie waarin een geliefde wordt bedreigd.

De trouw die je beschrijft naar zowel je vrienden als de vrouwen is groot en onvoorwaardelijk. En is het dat niet waar het uiteindelijk om gaat in ons leven?

Dat wij in het westen inmiddels zo geciviliseerd zijn dat bepaalde handelingen worden afgekeurd staat daar volledig buiten denk ik.

Ik denk dat de lijn tussen goed en kwaad, moord of eerwraak soms heel dun is. Maar je bent door jouw verhalen in staat geweest om bepaalde dingen/gevoelens boven te halen. Evenzo heb je iets bevestigd bij mij wat ik altijd al heb geweten. Het leven is niet zwart-wit.

Waar ik van genoten heb is de manier waarop je verteld als je weer een nieuw contact legde. Vanuit je virtuele kantoor zat ze ineens bij je in de stoel om even later met je over de grond te rollen.

En, voorlopig tot slot, wat lijkt het me heerlijk om een kluis te kraken met zo'n enorme hoeveelheid geld, zoals bij de plastisch chirurg, ongeacht wat je er mee doet.

Jan bedankt!
Ik ga je boek lezen.

Hartelijke groet Ko van de Wal