Fraaie uitspraak van die mijnheer Plato, nietwaar? Echt niet! Het gezegde is fucking incompleet, want het had moeten lezen: “En wanneer de idioot zowel als de wijze moet spreken, houden ze alle twee angstig hun kop.”

Misschien doe ik de oude wijsgeer uit Hellas nu wel onrecht aan, omdat hij ook niet kon weten hoe het met de laffe idioten en pusillanieme wijzen in Nederland, in het jaar 2011, gesteld zou zijn.

“Je klinkt kwaad, Jan,” hoor ik de lezer zeggen.

Nee, ik ben niet kwaad. Ik ben niet eens gedesillusioneerd want ik herinner mij ineens weer waarom ik al in 1984 Nederland verliet.

Ik ben fucking 'flabbergasted', dat is wat ik fucking ben. Ik ben verbijsterd wat er met Nederland is gebeurd in de tijd dat ik weg was... en toch... eerlijk gezegd... mag het mij niet verbazen. Het mag mij niet eens verwonderen omdat ik het nare gezicht van het overheidscontrole klimaat al in 1984 de kop zag opsteken; de reden dat ik ben opgerot naar Schotland. Weg van de burgerbedillers en de rattenrace.

Ik had net mijn laatste verhaal geredigeerd toen het gebeurde. Het leek wel of de Cypriotische rip-off leiding van Badoo en hun riff raff leden aanvoelden dat ik de langste tijd in deze virtuele achterbuurt van hengstend herenpuin dat illusoir cohabiteerde met het venijn- en vuilspuiend vrouwenvuil, had doorgebracht. Dat was ook zo; ik had alle muzen voor mijn verhalen weten te vinden en deze vertellingen waren nu zo goed als klaar.

"Hey! Wat is dat nu? Eerst geef je af op Badoo; je vergelijkt het met een virtuele achterbuurt en in dezelfde ademstoot vertel je ons dat je de muzen - zoals jij hen noemt - op Badoo hebt gevonden. Wel, of je schrijft graag over asociale dégénérés... of je verhaal klopt niet erg. Het is het één of het ander, lijkt mij. Jij vond echter de muze in een gribus; is dat wat ik nu moet begrijpen?"

Dit was zo'n beetje de meest intelligente reactie die ik op Badoo van mijn haatfans heb ontvangen, hetgeen natuurlijk niets over de juistheid van die uitlating zei... en weer wel over de intelligentie van de chatrat’.

Ik schreef namelijk: 'virtuele achterbuurt van hengstend herenpuin dat illusoir cohabiteerde met het venijn- en vuilspuiend vrouwenvuil'. Sinds wanneer is een achterbuurt indicatief voor asociaal? Okay, de vulgaire setjes creëerden inderdaad een virtuele achterbuurt op Badoo, dus laat ik mijn wannabe criticus maar gelijk geven. Nee! Rewind! Hij heeft fucking gelijk. Dat Badoo is een denkbeeldig Somalië, maar de beledigingen, de verwensingen en doodsbedreigingen zijn ‘very much fucking real’. Get it? Ik kom hier zo op terug want ik wil even toelichten wat de muzen voor mijn verhalen, en die fucking rogue shantieslums van Badoo gemeen hebben.  

Mogelijk heb je gehoord van ‘Spanish Harlem’? Nee...? Dat dacht ik al, jou verlies ik hier dus gelijk. ‘There is a rose in Spanish Harlem’ is een lied dat onder andere door Ben E King werd gezongen en het bewees dat rozen en orchideeën ook op een mestvaalt konden groeien. Dus ook... en zelfs op dat Badoo. Ik heb mijn meest inspirerende muzen gevonden tussen het maatschappijpuin van dat Cypriotische Sodom en Gomorra.

'Zodom en Nomorraal', een combinatie van woorden die eenvoudig samengevat kan worden onder de noemer Badoo. De site waarin het drama van Victor Hugo’s ‘Les Miserables’ zich afspeelde. Waar was ik in godsnaam in terechtgekomen?

Na het verhaal met Vanny the Trophy Fanny had ik ingezien dat de datingsites niet langer meer zaligmakend waren omdat deze sites steeds meer concurrentie ondervonden van (a)sociale contactsites zoals Bahdoe, Facefuck, Twatters en Tugged. Ik was echter nog steeds van mening dat als ik groenten wilde eten, dat ik die bij de groenteman moest kopen en niet uit de vuilnisbak moest vreten.

Aangezien de meeste van mijn vriendinnen echter op die fucking dyslectische sms-steno shitsites vertoefden, besloot ik het nog maar eens te proberen. Dus nu zat ik rustig de muzen uit te zoeken voor mijn laatste verhalen. Daar ik al over vrouwen in alle leeftijdsgroepen had geschreven, wilde ik mijn laatste verhalen over meisjes tussen de achttien en twintig jaar schrijven... als mij dat lukte tenminste. In mijn eerdere ervaringen met de jeugd had ik met volle teugen genoten van de levenslust, het optimisme en de afwezigheid van het op Badoo omnipresente cynisme.

Hetzelfde cynisme waar de veertigjarige mannelijke en vrouwelijke kak- en rugzakezels zo in uitblonken. Hè? Waar? O, sorry, hier op Badoo natuurlijk. Badoo, de virtuele incarnatie van de Tuin der Lusten van Hiëronymus Bosch. Ieder gedrocht, wanschepsel, schrikdier, misbaksel, pierlala, hellevorst, belial en fucking asmodee was hier aanwezig. In Vanny the Trophy Fanny en Goof and the Gunfoof heb ik de bonte verzameling van met seks gelieerde devianten al beschreven, die in het middenpaneel van het voornoemde virtuele drieluik Badoo te vinden zijn.

Zonen van Badoo - Ik wil daarom nu eerst wat aandacht aan de bewoners van het rechter hellepaneel besteden. Deze mormels zaten op Badoo voor hun dagelijkse seksfix. Het waren de jonge, asociale ‘tugfucks’ bij wie de testosteron de synapsen in gierde en de serotonine, noradrenaline, dopamine en endorfine uit hun ondermaatse, stukgerukte geslachtsdeeltjes druppelden, in plaats van zoals het ons is geleerd in de biologielessen.

Daarnaast waren er de dertig- en veertigjarigen, die, nadat zij door hun afgetobde en verwaarloosde echtgenotes het huis waren uitgewerkt - vaak met behulp van de sterke arm der wet - volkomen gefrustreerd en miskend op bruidenjacht waren. Uiteindelijk moest iemand toch die stinkende sokken en gore onderbroeken wassen, terwijl zij zich door een kratje Heineken lieten ontvoeren uit hun psychische misère.

Resten de cybertossers van mijn leeftijd, en ouder. Nou die hadden hun exotische, erotische aanpak al moeten modereren. Dit, omdat zij beseften dat zij de 'no-hoper's van Badoo waren. Vaak noopte een weerspannige en non-coöperatieve prostaat hen tot de aankoop van een voordeelpak Viagra. De weinig resterende euro’s werden daarna besteed aan virtuele Badoo-cadeautjes in de vorm van een plaatje van een roos, een hartje of een liefdesbrief, die zij dan aan de jonge meiden stuurden. Dat ze kansloos waren, deerde hen niet al te zeer. De onderliggende gedachte waar het hen om ging, was: ‘ik heb contact met een jong mokkeltje. Lekkah’.

Gore, oude, met badkameralgen overwoekerde kerels die op jonge meiden peesden en die hun armzalige ‘chat-up lines’ hadden overgenomen van hun twintigjarige, door testosterondruk exploderende seksegenoten: ‘Hey, lekker ding, ff sjatte? Hep je emmessen en een wepkam?’

In alle drie deze generaties vierde de frustratie hoogtij. Het waren zoals gezegd de kansloze en tot falen gedoemde no-hopers van het rechterpaneel van meester Hiëronymus ‘him-fucking-self’. Er was geen hond die tegen hen aan piste, laat staan een normale vrouw, al vormde, naar ik vernomen heb, het kotsen een aardig alternatief.

Ik ben niet verlegen. Fuck nee! Ik schrijf geen fucking proza en verfraai mijn taal niet, maar ik durf de gore shit waarmee die zieke, exploderende testosteronbommen een vrouw benaderden, hier niet neer te schrijven. En ja, ik weet bijzonder goed waarover ik schrijf, maar goed, daarover later meer.

Wat deed dat mannenpuin dan op Badoo en belangrijker, hoe kwamen zij dan ooit aan hun gerief, hoor ik de lezer nu vragen. Dat is net zo eenvoudig... als dat het walgelijk is; iedere dag een rukje voor de wepkam. O! Dat was echter de eindstrijd. Voor die tijd moest dit riff raff zich een paar keer bewijzen... en als hen dat bij de ‘damsels’ dan niet lukte, dan in godsnaam maar een man uitzoeken.

‘Je, gaat mij toch niet wijsmaken dat alle mannen bisexuelen waren?’

Oh nee, wat hun seksuele verlangens betrof, waren zij volkomen normaal. Nou ja, normaal... dat is ‘overstating’ het, maar de lezer begrijpt mij wel. Nee, geen biseksuelen. Ze zochten een mannelijk slachtoffer om die eens even danig onder handen te nemen vanuit de veiligheid van hun virtuele, versleten pc-vestingen. Geen ‘fighting fuck’... dan maar een ‘fucking fight’! Altijd virtueel natuurlijk.

Hoe kun je in godsnaam een ‘fight’ uitzoeken op een verkapte datingsite met een andere kerel, vraag je je af, nietwaar? Makkelijk, sms een euro en je gezicht verschijnt in een advertentiebalk samen met de snoeten van andere eurodonateurs. Des te vaker men zich adverteert, des te meer euro’s men spendeert, rijmde het. Aangezien ik hier voor de reclame van mijn boek en nu ook voor mijn verhalenpromotie zat, plus dat ik nog een paar tieners zocht om een verhaal omheen te schrijven, spendeerde ik veel euro’s.

Die extravagante besteding en mijn lelijke kop werkten als de spreekwoordelijke rode lap op de impotente, asociale Badoostieren... en ‘hey guess what’? Wie dacht de lezer dat er werd uitgezocht voor een ‘catfight in the fucking Spotlight’?

Precies, de no-hopers zochten mij er voor uit. In Grifter and the Shapeshifter, heeft de lezer al een preview van zo’n ‘catfight’ gehad. Als deze lezer nu van mening is dat dat heftig was, wel, dan kan ik dezelfde lezer verzekeren dat het een liefdesdans was, vergeleken bij de virtuele gevechten die ik moest voeren met die asociale bloedhonden. Ze waren jaloers op mijn shouts (slogans). Ze waren afgunstig op mijn profiel, waarop ik ze met hen onvermogen confronteerde. Dat de meeste kakzakken begrepen dat ze er niets van begrepen, frustreerde hen nog meer. Ze hadden massieve jaloezieproblemen met de bedragen die ik spendeerde aan de Spotlight en de vele Badoo 'liefde- en affectiespresentjes' die ik van verschillende vrouwen en meisjes had ontvangen, maakten hun wanhopige Badooleven tot een chathel. Al dat, plus het feit dat mijn kop hen niet aanstond, was voldoende om hun bekken zo te laten schuimen alsof zij honden met fucking rabiës waren.

Iedere dag had ik wel een uiteenzetting met iemand van dat afgestompte rif-raf, die het even nodig vond om een hatelijke opmerking naar mij toe te plaatsen. Ik werd minimaal vijf keer per dag met de dood bedreigd. De stakkerds wisten niet waar ze aan begonnen want de afloop was altijd hetzelfde. Rif-raf min één. Ik schreef die dumb fucks - die het woord ‘want’ met ‘dt’ spelden - aan literaire splinters.

Ik had door mijn verleden al een vuile, hatelijke bek aan me gegroeid; nu kon ik het zo op schrift zetten dat zij na het lezen gelijk een klinische depressie indoken. Er zaten echter beulen bij, die ik in ‘real life’ niet graag tegen wilde komen, hoewel ik niet inzag hoe diezelfde nekkenbrekers een .45 ACP ‘Glaser Safety Slug’ of Hydrashock uit mijn Sig Sauer konden terugkoppen. Ik verloor er geen één en geen één van die werkeloze strontzakken kwam op de ‘date’ die ik hen voorstelde. Psychologisch overwicht. Ze begrepen me niet. Ze konden mij niet volgen.

Badoodochters - Badoo bleek tevens een mengelmoes van een braderie, 'carboot sale' en rommelmarkt voor muffs. Muffs? Mutsen! Mutsen? Fucking labia majora pudendi-capuchons zaten erbij. Mijn god, wat een zootje ongeregeld. Zeker, er waren wel een paar vrouwen die serieus naar een partner zochten, maar het leeuwendeel van de milfs en gilfs zocht een vent die even een paar euro’s wilde sms’en, zodat zij hun gore gooi op de webcam konden laten zien.

Er waren tilfs, milfs en gilfs. Tatoeages hadden ze allemaal want geen één winkeldochter wilde hier voor een muurbloem onder doen. Al zou geen vent het ooit zien, ze moesten een keurmerk hebben. Vaker nog hadden zij ook een hele ijzerwinkel studs en piercings van tuitlip tot schaamlip - met alle, al lang niet meer zo, erogene accessoires daar tussenin - in hun door drugs uitgemergelde lichamen geschroefd. De populaire pijpspijker in hun tongen ontbrak nimmer, al kon ik mij niet voorstellen dat er mannen waren die hun zeikpijpen daaraan op wilden hangen.

Moeder en dochter, naast elkaar op de foto, met uitgestoken tongen waarin titanium p-spots waren geklonken... zie je het voor je? Probeer dit ook eens: twee vriendinnen met geopende monden waaruit de gedraadnagelde tongen een liefdesdans leken uit te voeren. Terwijl hun ogen steels tegen de camera leken te zeggen: ‘Zie je wel hoe shithot wij zijn?’, maakten de vingers van hun handen spastische variaties op het ‘cornuto’ (duivelsteken) en het aan de vastbeslotenheid van Sir Winston Churchill ontleende V-teken.

Men kon de dames, jong en oud, er niet van beschuldigen dat zij erg origineel waren met de keuze van bepaalde kledingstukken. Sommige vrouwen hadden longen die 15 kilo per stuk wogen terwijl andere wijfies nog platter waren dan een pizza. Niettemin droegen ze allemaal een kopie van de ‘over-the-shoulder-boulder-holder’ van Marlies D. Het netwerk boven het al dan niet aanwezige ‘titty-committee’ was nog complexer dan het internet en diende volgens mij alleen om rozen tegenaan te telen.

De solitair afgebeelde, wannabe verleidsters staarden mismoedig in een webcam of keken met een oubollige ‘emo look’ in de badkamerspiegel. Van de reflectie namen zij een foto met hun mobieltje. Spiegel. Camera. Narcisme fucking big time!

Twee poses van het fantasieloze, elkaar na-apende vrouwvolk wil ik de lezer niet onthouden. Het was blijkbaar fucking freezing cool om als vrouw tegen een muur geplakt te gaan staan, alsof je daar door een krankzinnige partner tegenaan was gegooid... benen en armen gespreid... handpalmen tegen de muur en het gezicht dramatisch opzij gewend. Ik kan de artistieke dynamiek van deze pose appreciëren wanneer het een jonge slanke vrouw betreft, maar wanneer het wandmodel een Rubens kubusvrouw met vier lagen ‘lovehandles’ en woekerende cellulitis is, dan wordt mijn gevoel voor artistieke esthetica wel bijzonder drastisch opgerekt.

De ‘tuitlippende vamp uitbeelding’ is een andere pose die men slechts bij 90% van de vrouwelijke relatiejagers ziet... of de vrouw in kwestie nu prut-, potlood- of totaal geen lippen heeft... het maakt hen geen rat’s arsefuck uit. Wederom kan ik de uitstulpende erotiek bespeuren wanneer de lippentuitster een chick of jonge mannin is. Het is een zielig belachelijke expressie voor een tulpenjurk die net vóór, in of – God forbid – na de overgang verkeert. Het getuite zoenorgaan lijkt dan op een rood geglazuurde kontkrent, waarbij echter wel alle gezichtsrimpels van de T-muts miraculeus naar de gespitste labia oris waren getransporteerd, als ware het gelaat getroffen door een botoxinfarct.

Waar de emo-oogjes van de pruilende clickchicks quasi-geraffineerd, maar o zo onzeker de cyberwereld inkeken, de verstralers van de Tobbetijgers prikten venijnig in de lens van hun fotomasjien (webkam of smartfoon) alsof zij wilden zeggen: ‘I know what you want, but you’re not getting is from me, you scumbag!’

“Wat is dat nu, Jan? Vrouwen van licht middelbare leeftijd, die op een datingsite zaten en niet bereid waren om bij ‘mondelinge overeenkomst’ hun vlinder te laten vangen?” verwondert de lezer zich nu.

Ja, dat is juist. De vrouwen realiseerden zich dat zij in het verleden te lichtvaardig met hun foof waren omgegaan en die vaak hadden weggeschonken alsof het een handvol fucking suikerpinda’s was. Daardoor waren de venijndiva’s van mening dat zij twintig jaar geleden hun ex-partner veel te snel hadden toegelaten tot hun buikoksel en dat zij zich daardoor nu in een kringloopwinkel voor ‘second time round’ maagden bevonden. Dat zij na hun scheiding hun vrijheid dachten op te kunnen pakken waar zij die twintig jaar geleden opgegeven hadden, bleek al snel een illusie te zijn. Edelmoedig enthousiasme voor hun snel opeenvolgende nieuwe prinsen deed hun logica verstarren en in tegenstelling met de bekende ezel, bleven zij zich hardnekkig aan dezelfde steen stoten. Vastbesloten om hun nieuwste aanwinst voor zich te winnen, bleven zij hun snatch tijdens de eerste date ter beschikking stellen aan een welgebekte player. ‘Uiteindelijk waren zij toch geen kinderen meer en dat moet toch kunnen?’ stelden de cyberplayers.

De vrijersvoeten verwennende vrouwen verwenden meer en vaker dan een paar voeten alleen, tot zij zich begonnen af te vragen hoe het toch kwam dat zij door iedere nieuwe koningszoon werden gedumpt. Langzaamaan begonnen zij te beseffen dat hun glorie vergaan was en dat de mannen allemaal op één ding uit waren. De honingpot! Ineens waren alle mannen losers, net als hun ex – de uiteindelijke schuld van hun misère. De monsters werden cynisch en hatelijk tegen alle mannen die net als ik lelijk en slim, of mijn fake alter ego die waanzinnig knap en dus net zo slim waren. Gedesillusioneerd, cynisch en kwaad zaten zij daar dan op Badoo minder mooi dan gedacht en gehoopt... getatoeëerd en gepierced te zijn.

Ze konden nimmer op Schiphol een veiligheids metaaldetector passeren zonder dertig sirenes af te laten gaan. Maar dat was ‘cool’. Ze gingen toch al nergens naar toe. Voorlopig zaten ze nog even op hun vakantieprins en het geldschip te wachten. Bent u bekend met het gezegde van de gedesillusioneerde botox- en silliconenkippen: “De volgende vent die ik neem, moet oud en rijk zijn.” Yeah right! Dream on! Goed voornemen, maar het gaat never gebeuren; niet op Badoo! Daar waren de kerels wel oud... maar arm. De rijken konden het zich veroorloven door de twintigers te graven. Op Ibiza!

De vijftigers waren in ‘cahoots’ met de zestigers. Zij zochten helemaal niets, ze ‘wilden alleen maar leuk en ‘gezellie’ chatten’. Wat dat precies inhield, maakte ik mee toen ik achter een beeldschone fake zat. Wij waren nog geen vijf minuten in de chat of ik wist al dat de cougar door al haar vriendinnen – om met haar woorden te spreken – vijftien jaar jonger werd geschat, nog geen hanglongen had en doordat ze verschillende keren door de keizer was gesneden, was haar yoni nog net zo strak was als die van een tilf. Yeah right... gadverfuckingdamme! Wanneer ik de dame in kwestie beleefd uitlegde dat ik niet was geïnteresseerd in een date met haar, kreeg ik onveranderlijk te horen dat ik niet zo arrogant hoefde te zijn omdat ze toch zat jonge kerels kon krijgen. Ja, ja... maar wonderen gebeuren en het komt voor; dit zijn de redenen: jonge jongens moeten bij meiden van hun leeftijd vaak veel moeite doen om hun viltstift even snel weg te kunnen douwen. Ze weten dat een oudere vrouw in de regel alleen de seks wil, en belangrijker... niet aan hun kop zeikt, wat jonge meiden wel doen. De tweede reden is dat een hoop jonge mannen onzeker zijn en seks met een oudere vrouw willen om te kunnen leren. Daarnaast zijn er ‘hickies’ die gewoon op een oudere vrouw vallen. Nou ja, niemand is perfect.

Gediscrimineerd werd er niet op Badoo. De ‘chat-up-lines’ van de Tunekanen, Kurten en andere zandruiters varieerden van: ‘Jei leker meesje’, ‘Iek maak mooje lof met jou’, ‘Jij gesellich spreke lekker zeks met die Ali op die wepkam’?’

Alle zes de variëteiten van het BDSM gebeuren and fetisjisten waren aanwezig ‘fucking bigtime’. Tranny’s, shemales en ladyboys, alle twaalf de sekses waren volop vertegenwoordigd. De gewone normale, nette homo moest zich hier wel zwaar ondergewaardeerd voelen.

Moeder de 0900 pornoganzen, penthouse prostituees, cammadammen, moneygrabbers, avonturiersters, cougars, panthers, cockteasers, trophy-wifey’s, thrillseekers en fortuinjaagsters. Senegalese en Liberiaanse zwartwipsters, die een paspoortechtgenoot zochten. Poolse cum dumpsters. Russische dataminers, het hield niet op. Het leek wel een virtuele Lagonia markt in Mexcico City  van scammers, fakers, sex, fanny en arse-venters... alleen de muziek van de Mexicaanse gitaren en trompetten, ontbrak en de enige hangsnor had ik.

Natuurlijk zaten er ook normale, lieve mensen op dat Badoe ongebeuren. Mannen, zowel als vrouwen en het was met hen dat ik een geweldige, vaak zeer interessante communicatie voerde. Maar uiteindelijk zat ik ook hier weer met een missie. De promotie van mijn boek, en in tegenstelling met de ‘datingsites’ kon ik hier een fase overslaan. De fase waarin ik een faker was. Al was het dan maar voor de tijdspanne van twee emails en heb ik er nagenoeg nooit kritiek erover gehad... het heeft mij nimmer aangestaan. Dus Badoo..., ‘here I fucking am and fuck het maatschappijpuin!’

Maatschappijpuin? Ja, en de vele normale, serieuze contactzoekende mannen en vrouwen, die na een paar weken verbijsterd en ontgoocheld hun lidmaatschap opzegden, waren het met mij eens. Ik kreeg van deze mannen en vrouwen vaak een chat om me mee te delen ‘dat ze het zat waren op Badoo’. Waarom? Daar schrijf ik dus dit artikel over.

Over het algemeen had de jeugd op Badoo bewezen fantastisch te zijn, maar het was voor mens noch dier te harden op die site, want in plaats van een (beweerde) contactsite leek Badoo wel een binaire beerput. Zonder deksel en zonder fucking geurvreters... maar vol met baggertuig. Had de oude Victor zijn boek in 1862 niet gepubliceerd dan had ik het zeker na mijn verblijf op Badoo geschreven... en fucking beter ook. Badoo, de virtuele reflectie van de maatschappij der miserabelen.

“Ja, maar je kunt dan toch alleen over de vrouwen oordelen, Jan? Ik neem aan dat die gore kerels jou niet aanschreven, behalve om je te beledigen en te bedreigen dan?”, vraagt de lezer zich nu af.

Dat deden zij dus wel. Daar ik een verslag aan het schrijven ben waarin ik verhaal hoe de vrouw de man kan manipuleren, moest ik dat verslag met voorbeelden illustreren. Ik zat dus ook als vrouw op Badoo. Feitelijk, zat ik er twee keer als vrouw... en vaak tegelijkertijd. Twee profielen van bijzonder knappe vrouwen. Het waarom word je later in het verslag wel duidelijk. Genoeg voor het moment over de giftige internettrollen en de venijnige, verslapte Maagdenburgse (halve) bollen en laten wij eens naar Badoo en de baas van het spul, Pa Doe, kijken.

Dat het internet het contactmedium bij uitstek is, hoeft waarschijnlijk geen betoog. Dat het internet zich leent om artikelen te promoten, laat zich ook eenvoudig aanzien. Dat het internet gebruikt kon worden om mensen zichzelf te laten adverteren kon blijkbaar in 2006 alleen door de Russische Andrey Andreev – één van de meest mysterieuze zakenmensen in de West (Forbes) - bedacht worden. Zijn formule was uniek en zo’n duidelijke moneyspinner dat de Russische Finam Technology Fund een 10% aandeel in Badoo kocht voor $30 miljoen, hetgeen de waarde van het object gelijk of $300 miljoen fixeerde. Voorwaar een aardig begin.

Het aanvankelijk als contact- en datingsite bestempelde Badoo blijkt nu uit vele artikelen een gewone hook-up site te zijn. Het accent ligt dus inderdaad op de seks. Niets mis mee, ik houd ook van dat spelletje, maar wanneer de geavanceerde gelaats- en pornodetectie software in een ledenfoto twee centimeter niet in kaart gebracht bloot ontdekte, dan werd de foto afgekeurd en verwijderd. Een cybervos die passie preekt.

Daarnaast lanceerde Badoo een Desktop App waarmee hitsige leden op een soort Googlemap konden zien hoever zij van elkaar (genot) verwijderd waren en of masturbatie een meer economische oplossing bood dan een snelle sexdate. De cyberdominee die zijn kansel ter beschikking stelt aan een coïterend setje.

Ik vermoed echter dat de lezer minder geïnteresseerd is in het commerciële succes van Badoo en de technische details van de site dan de manieren die het in Cyprus geregistreerde bedrijf aanwendde om de aandelen van die zakelijke bestseller wat op te krikken. Dit op dusdanige manier dat de waarde van deze aandelen van het door de geheimzinnige zakenman Andreev in het geheimzinnige Cyprus geregistreerde geheimzinnige bedrijf Badoo nu op een paar miljard geraamd worden.

De gebruikte manieren konden op zijn minst als zeer onorthodox, maar meer realistisch als cybercrime beschreven worden. Als jij en ik deze praktijken zouden toepassen dan worden we gearresteerd voor alle digitale delicten die de politieplods op een iPhone kunnen intypen, zonder kramp in hun vingers te krijgen.

Sta mij toe wat van de praktijken van de chatrattenvangers te ‘highlighten’.

Adresboek oogsten - Bij registratie wordt het nieuwe lid uitgenodigd om naast enkele onschuldige persoonlijke gegevens, zijn of haar login- en paswoord gegevens van hun msn/gmail/yahoo accounts in te voeren. De reden hiervoor is dat Badoo dan voor het nieuwe lid automatisch hun vrienden en kennissen toevoegt aan een vriendenfolder. De werkelijke reden is dat Badoo al die verzamelde emailadressen ging spammen uit naam van het nieuwe lid. De geadresseerde ontving een aanmoediging ‘van het nieuwe lid’ om toch vooral lid te worden van Badoo, 'omdat het zo’n geweldige site is'. Deze handelswijze wordt geacht instrumentaal te zijn geweest voor de explosieve groei van de verkapte contact- en datingsite. Mijn mening? Er deugt natuurlijk helemaal niets van, maar hoe achterlijk moet je zijn om je accountgegevens aan een derde te geven? Je geeft de sleutel van je fucking voordeur toch ook niet aan een vreemde?

Willspy Investigations uit Costa Rica zette een fake profiel op Badoo en ontdekte dat vanachter de vele vrouwelijke fakeprofielen prostituees zaten die door middel van dat profiel hun sekslijn en sexcambusiness runden. Badoo is hier herhaaldelijk van op de hoogte gesteld, maar op de twintig ontvangen klachten hebben zij geen enkele keer gereageerd.

Ik ben ervan overtuigd dat Badoo de techniek voor zich laat werken en hoewel dat in vele gevallen een zegen kan betekenen, in meerdere gevallen is het reeds een vloek gebleken. Ik begin met de minst nadelige gevolgen van die overdreven, misplaatste en vaak niet functionerende automatisering.

Ongewenste afbeeldingen - Badoo maakt gebruik van 'gelaats- en pornografie detecterende' software. De software crashte echter net zo vaak als de Badoo-servers, want een perfect nette gelaatsfoto werd aangemerkt en verwijderd als onbehoorlijk en een lul met een cockring werd vrolijk in het album van een Haarlems gedegenereerd lid (met recht: lid) geplaatst. Ik heb deze software verschillende keren getest met foto’s van mijn eigen kop. De foto’s waren identiek, alleen verschilden de achtergronden van kleur. De blauwe foto werd drie keer geweigerd en de rest werd geplaatst. Toen ik echter twee blauwe foto’s ‘uploadde’, werden zij alle twee geplaatst. Dus met één revolver gewapend word je aangehouden door de politie, maar met twee revolvers krijg je een gemotoriseerd beleefdheids escorte.

Klachten - Een vrouw die door een gore kerel lastiggevallen en voor hoer werd uitgemaakt diende ten einde raad een klacht in. Het is mijn mening dat de klacht nimmer een personeelslid van Badoo – zo die al bestaan – bereikte. De klacht werd digitaal afgehandeld en in de meeste gevallen hoorden zowel de klager als de beschuldigde niets. In enkele gevallen kreeg de lastpost een ‘eerste en laatste’ waarschuwing. Bij herhaling zou het profiel van de klier verwijderd worden. Ik heb wel vijftig van die waarschuwingen geprovoceerd en werd nimmer verwijderd. Je hoort mij niet zeggen dat het mogelijk iets te maken had met het feit dat ik 600 euro per maand spendeerde aan de Balk. (De Spotlight) De vrouw in kwestie – die geen geld bij Badoo spendeerde – kon niet begrijpen dat haar klacht onbehandeld bleef en verwijderde binnen niet al te lange tijd haar profiel van die binaire zwijnenstal.

Klachten II - In een latere fase kregen de klager en de lastpost allebei een waarschuwing met een zeer vage opgaaf van redenen. Badoo was toen zeker van mening dat de schuld wel in het midden zou liggen, hetgeen in de meeste gevallen – moet ik eerlijk toegeven – ook wel het geval was.

Klachten III - Badoo had de klachtenscanners blijkbaar zo afgesteld dat wanneer er binnen een bepaalde tijd meerdere klachten tegen een bepaald persoon werden gedetecteerd, dat die persoon verwijderd werd. Nou, daar konden sommige van de venijndiva’s dan wel weer wat mee. Had een van deze mormels een probleem met een bepaalde man, dan drukte zij, tegelijk met vier of vijf ‘vriendinnen’, de knop in. Als resultaat werd de man verwijderd, of hij nu schuldig was of niet. Dit is mij ook gebeurd tot ik een manier ontdekte om deze verwijdering onmogelijk te maken, juist omdat de klachten- en verwijderprocedure geautomatiseerd was.

Wet weten al dat er hoeren op Badoo zitten en daar hun klantenwerving promoten. Nu heb ik toevallig niets tegen hoeren, integendeel. Ik heb iets tegen vulgaire noppeshoeren die zich voordoen als Lady fucking Muck. Een bijna vijftigjarige, lelijke, schele nachtvlinder – laten wij haar Vieze Kim noemen - had haar vizier op mij gericht. Ik ben van nature beleefd en een wat een redelijke chat leek, ontwikkelde zich. Ik begreep al snel – door mijn verleden – wat het beroep van Vieze Kim was, maar zoals gezegd: ik had er geen problemen mee. Ik stuurde haar een kopie van mijn autobiografie en dat was het moment dat de problemen begonnen. Mijn problemen. Begon de vrouw mij te haten om mijn verleden? Nee, Vieze Kim verbeeldde zich dat ze verliefd op mij was en begon mijn aandacht voor zich op te eisen. Daarnaast stuurde ze mij foto’s van zichzelf – waar ik nimmer om gevraagd had – in haar Evajurk en afbeeldingen waarop zij haar vunzige vleermuis aan het kaalscheren was. Het hielp haar niet, want ik werd niet verliefd. Hoe bedoel je: afknapper?

Toen Vieze Kim mij voor de keus stelde om wel of niet met haar uit te gaan, koos ik voor de laatste mogelijkheid. Dat was het moment dat mijn rust over was en dat ze mij begon te stalken. Ze had daarbij hulp van wat ranzige vriendinnen, waarvan er een vijfhonderd kilo woog en Vette Astrid heette. Ik zal de lezer de barrage van pesterijen die op mij afgevuurd werd door het niet zo ‘gezellie’ vieze en vette duo besparen. Relevant is dat de giftige grieten op een gegeven moment de verdwijntruc ontdekte en mij met vereende krachten en de tekortschietende Badoo bezwaartechniek van de site verwijderden. Dus dit was het einde van mijn aanwezigheid op Badoo?

Ja, voor ongeveer twee minuten, want aangezien ik als kind al goed was in vooruit plannen, had ik speciaal voor deze situaties vijf ‘slapende’ profielen – identiek aan het verwijderde profiel – aangemaakt. De lezer begrijpt mij wel en de vunzige vriendinnen indertijd niet. Later bedacht ik een manier, gebaseerd op Badoo’s eigen verwijdertechniek, die het onmogelijk maakte om mij te verwijderen – ongeacht hoeveel vriendinnen knoppen indrukten. Hoe? Goede vraag... waarop ik het antwoord nog even schuldig wil blijven. Dat komt in een ander verslag. Lol!

Klachten - Men had meer kans om een audiëntie bij de paus te krijgen of de bliksem in het huis van je buurman in te laten slaan dan dat men een niet geautomatiseerde reactie, of inderdaad een persoonlijk, betrokken antwoord van iemand van Badoo ontving.

Betalingen - Alhoewel Badoo een gratis lidmaatschap aanbood, werd het lid door Badoo ‘gemindfucked’ om toch vooral die handige extra’s die Badoo aanprees aan te schaffen... tegen betaling natuurlijk. In mijn beleving waren alle handige faciliteiten al gratis. Het chatten en de mogelijkheid om een contact op te doen, aangezien het daar de meeste, normale mensen om ging en de meeste, normale mensen lieten zich dan ook niet overhalen om zich financieel te verdiepen in Badoo’s extra verleidingen. Niettemin waren er twee extra’s waarvan het nut duidelijk te zien was wanneer de ‘self promotion’ een essentieel onderdeel van het gebruik van Badoo vormde.

Betalingen - Rise-up - De eerste uitbreiding was de ‘rise-up’ functie, een uitvinding waardoor Badoo groot geworden is. Door het sms’en van 1,50 euro steeg je profiel weer naar de eerste plaats, zodat je weer vooraan in de catalogus van zoekenden stond. Je werd dus als eerste gezien, wat natuurlijk gunstig was. Daarna moest je profielfoto de rest doen, wat voor velen minder gunstig was. Wat nog ongunstiger bleek, was dat je na een half uur alweer op de duizendste plaats, of zo, stond. Ik heb Badoo er vaak van verdacht dat zij met een clever stukje software de ‘risers’ weer snel in de archiefcatacomben lieten zakken. Ik heb die functie dus ook maar spaarzaam gebruikt.

Betalingen - Spotlight – Zoals eerder op deze pagina getoond, liep er bovenaan, over de gehele breedte van de webpagina een horizontale balk die bestond uit minifotootjes van Badooleden. Deze Balk schoof voortdurend van links naar rechts. Door wederom 1,50 te sms’en kon men daar een profielfoto in plaatsen, zodat – zoals Badoo claimde – ‘miljoenen mensen je konden zien’. Dit was voor vele leden, waaronder ikzelf, een handige functie wanneer je extra aandacht nodig meende te hebben. Die attentie behoefde ik als kind al, dus het was nauwelijks verwonderlijk dat men mijn poppenkop regelmatig in die Balk kon zien. Ik had die promotie nodig om de mensen op mijn websites te krijgen. De combinatie van mijn gepimpte kop en scherpe teksten zorgden ervoor dat de nieuwsgierigheid van de vrouwen meer geprikkeld werd dan welk lichaamsdeel dan ook. Weliswaar schoorvoetend, maar niet minder vastbesloten, kwamen zij vroeg of laat dan ook op mijn profiel terecht. Mijn waanzinnige profieltekst zorgde voor de rest. Ik had maanden dat ik 600 euro aan telefoonrekeningen had... maar het had erger kunnen zijn.

Betalingen - Superpowers – Het had erger kunnen zijn, want voor nog wat extra euroshit had ik mij van de Badoo ‘Superwowers’ kunnen voorzien. Ik hoefde Badoo alleen maar te machtigen om van mijn bankrelatie een automatische afschrijving te ontvangen. Aye... that’ll be fucking right! Afgezien dat die zogenaamde Superpowers geen ‘flying fuck’ voorstelden, was Badoo de laatste die ik toegang tot mijn rekening wilde geven. De ‘msn/gmail/yahoo addressbook harvesting’ speelde daarbij nog vers in mijn gedachten... en hier komt de joker dan.

Betalingen - Het internet staat bol en ziet scheel van de volgende klacht: vaak kon een lid deze Superpowers uitproberen door Badoo toestemming te verlenen voor een éénnmalige bankafschrijving. Het lid in kwestie verstrekte in goed vertrouwen zijn gegevens... en je voelt hem al, nietwaar? Iedere volgende maand bleef Badoo de rekening trouw belasten voor het gebruik van deze niet al lang niet meer gewenste Superpowers. Nou, dat hoefde toch geen probleem te zijn? Even een digitaal briefje naar Badoo om hen van hun dwalingen op de hoogte te stellen en om terugbetaling te verzoeken. Eenvoudig toch? Jazeker, maar we hebben net geleerd dat een menselijk contact met Badoo onmogelijk was en dat zij nimmer persoonlijk reageerden. Dit werd dus een probleem voor veel geripte (ex)leden las ik.

Privacy – Badoo gebruikt zonder toestemming of kennisgeving profielen met de foto’s van ex-leden voor haar promotie. Die profielen – ik heb er zelf een – kunnen niet meer gebruikt of verwijderd worden door de ex-leden. Nou, hoe is dat voor fucking privacy? Normaal blijkbaar, want hier is een andere: er staan profielen met foto’s van mensen op Badoo die genoemd profiel nimmer geplaatst hebben of ook maar toestemming voor die plaatsing hebben gegeven, en ik heb het niet over fakers. Fucking weird, nietwaar?

Wanneer je als (mannelijk) nieuw lid registreert, dan ontvang je onmiddellijk verzoeken van vrouwen die met je met je willen chatten... en dan nog voordat ze een foto van je hebben gezien. Men kan hier zien dat op Badoo het uiterlijk dus niet echt belangrijk is. Wanneer je echter die vrouwen aantikt, blijken de dames van niets te weten, maar dan ook werkelijk niets. Ik heb het nagetrokken en het waren steeds dezelfde vrouwenprofielen die gebruikt werden.

Minderjarigen - Een hook-up site die claimt te controleren op de leeftijd van minderjarigen. Hoe? Bijzonder vernuftig... het aspirant lid moet zijn of haar geboortejaar aanklikken. Werkt feilloos, want ik heb met minderjarigen zo jong als veertien jaar gecommuniceerd. Waanzinnig!

Ik werd mij gewaar dat er ‘bastard loverboys’ op Badoo verbleven om minderjarige meisjes te scoren, die natuurlijk een makkelijke prooi waren, omdat zij zonder toestemming op Badoo waren te vinden voor wat vele van hen zo tekort kwamen: aandacht!

En dan was er iets dat mij net zo misselijk maakte als al het hierboven beschrevene bij elkaar. Vaak zag ik gezichten in de Spotlight verschijnen waarvan ik de eerste keer dacht: omfg! Net zoals zovele leden dachten wanneer ze mijn poppenkop voorbij zagen komen. Maar dan won mijn nieuwsgierigheid het en ik keek op het profiel van de persoon die altijd zo’n 500 euro in de maand aan die Spotlight spendeerde. Het was duidelijk te zien dat het personen waren die niet goed waren. Het waren de mensen die door het veiligheidsnet van de maatschappij waren gedonderd. Zielige, eenzame, beklagenswaardige personen met een beperkt geestesvermogen. Zij hoopten niet alleen zo een partner te scoren, maar de geveinsde aandacht gaf hen een gevoel van belangrijkheid. Aandacht is een verslaving en ik zag hen kapitalen spenderen in die fucking Spotlight Balk. Mijn hart ging uit naar hen en ik vervloekte dat ranzige rip off fuckBadoo om die mensen hun centjes af te pakken. Fuck, wat had ik een medelijden met die stumpers... maar wat waren ze misschien gelukkig... voor een moment... tot de rekening kwam. Is het zo moeilijk en/of kostbaar om een controleur aan die Balk te zetten? Badoo zou er wel van opfrissen ook, want er zijn mensen die elkaar – en ieder Badoolid - de kanker toewensen. Ik kom hier echt zo op terug. Begin je maar vast te verbazen.

Een site die 130 miljoen leden claimt te hebben, heeft een sociale verantwoordelijkheid, het is zo fucking shitsimpel als dat. We zullen zien dat Badoo niet eens de betekenis van dat woord weet, of zelfs maar wil weten.

Badoo liet wel de pers trots weten dat zij 200 moderators in dienst hadden. 200 fucking moderators voor 130 miljoen leden, dat wil zeggen dat iedere modfuck een volume 650,000 leden controleerde. Je zou dus voor een stad als Amsterdam voldoende mankracht hebben aan anderhalve politieagent. Hmmm.

Ik weet niet hoe jij erover denkt, maar als we Badoo op dit punt even beschouwen als captain van het onder Cypriotische vlag varende cybercruiseschip, dan hoeven wij ons er toch nauwelijks meer over te verwonderen dat de opvarenden bestaan uit clubscrubbers, cybertrollen, chatsnollen, hangouderen, webwankers, digidraaiers, sitesloeries, gashflashers, cammadammen, zaadladers, quasi-cushpushers, netneppers en binaire beurzensnijders? Of mis ik nu iets?

“Jan, je opsomming verveelt geen moment. Erg interessant... gaap, maar waar gaat het nu eigenlijk om? Je zei in het begin dat er iets gebeurde.”

Hè? O ja, je hebt gelijk. Sorry. Men kan nu zien dat ik oud word. Het gaat over de Balk, oftewel de Spotlight. In voorgaande paragrafen heb ik beschreven hoe je je foto - voor een niet te bepalen tijd - in de Spotlight kon zetten door een euro naar Badoo te sms’en. (Dit was zo succesvol voor Badoo dat zij het bedrag al snel naar één euro vijftig verhoogden) De foto schoof dan langzaam van links naar rechts over de webpagina. Onder deze foto kon je een ‘shout’, oftewel een tekst van een beperkt aantal letters, plaatsen. Deze teksten samen met mijn ‘gephotoshopte’ foto vormden een combinatie waar maar weinigen weerstand aan konden bieden. Mannen en vrouwen. Vrolijke, lachende en complimenteuze reacties, maar vooral: haatmail.

Terwijl ik slechts één ander persoon Op Badoo heb meegemaakt, die zeker net zulke snelle teksten als ik kon maken - zo niet beter - was het maar droevig gesteld met de literaire vaardigheden van meeste de mannen en vrouwen. Geen fantasie en ze konden meestal hun eigen naam niet eens schrijven... laat staan een pakkende ‘chat-up line’. Het meest creatieve dat de meeste contactzoekenden konden bedenken, was iets in de trant van: “Nou, hier ben ik dan, kom maar op, wie durft?” of “Heb jij van die grote......?:P” en “Tja. Wat wil ik? Net als iedereen!! Zoekende :D”

Terwijl de shouts in combinatie met de foto’s van mijn naamgenoot Jan waanzinnig humoristisch waren, de mijnen waren vaak wat scherper, harder of raadselachtiger. Dit was een doorn in het oog van vele jaloerse, wanhopige maar kansloze mannen en vrouwen. Waarom? Wel, ze telden met mij mee en iedere keer dat mijn kop in de Spotlightbalk verscheen, telden zij een 1,50 bij het bedrag dat ik - volgens hen - al besteed had. De lezer weet mogelijk hoe jaloezie bij bepaalde onmensen tot een obsessie kan uitgroeien. Ik heb in het verleden al aangegeven dat ik geregeld zwaar onder vuur werd genomen.

Terwijl mijn naamgenoot, Jan, de gore beledigingen lachend over zich heen liet gaan, ik reageerde erop door die fucking, losing fuckfaces de chatbox uit te schrijven. Men zegt dat negeren de beste methode is... wel ik ben het daar niet mee eens. Wij zijn goed in negeren in Nederland, erg goed. Te goed! In Srebrenica negeerden de Hollanders ook... of keken gewoon even de andere kant op. Zevenduizend dode moslims. Zal ik ook maar even negeren dan? Ik kom hier zo op terug. Ga maar even lekker zitten en begin mij maar vast te haten... wanneer jullie dat nog niet doen.

Ik schonk net mijn tweede glas wijn in toen ik mijn foto weer in de Spotlight zag verschijnen. Eindelijk, want daarvoor had ik al twee maal een euro gesms’t en beide keren kwam mijn shout niet door. Niets bijzonders voor Badoo, want die site crashte om het half uur. Meestal net wanneer ik een paar euro in de meter had gegooid. Ik denk dat van de paar duizend euri die ik heb besteed in die virtuele vijgenveiling, er zo’n vijfhonderd teruggevonden kunnen worden in de crash-rip-off-cash-kluis van Badoo.

Say fucking what?! Ik zag ineens mijn foto gewoon uit de Balk gelicht worden terwijl de Spotlightbalk als door magie het gat gelijk weer dichtte. De twee euro waren al gevallen en nu was het tijd voor het kwartje. Badoo onderschepte mijn ‘shouts’ omdat ze duidelijk teveel klachten van die jankende, jaloerse jakkepoezen hadden ontvangen. Klachten omdat ik beledigend was? Niet in de Spotlight. Een typische shout van mij was bijvoorbeeld: “Geen galgebakkies of mosterdmiepen, ik drink geen azijn.”

Je moet dan als vrouw toch wel gestoord zijn om die schoen aan te trekken, nietwaar? Er waren echter veel gestoorde en geestelijk incomplete vrouwen... dus het gebeurde. Trots hadden zij niet, want die hadden zij achtergelaten bij hun rondhoerende echtgenoten en die klap waren zij nimmer te boven gekomen. Iedere slimme kerel was nu ‘fair game’ voor hun venijn en literair vergif. Dus... klagen bij Badoo. Ik had de laatste maanden zo’n veertig waarschuwingen van Badoo gehad, die mij per email werden toegezonden. Dit doordat veel mannen en vrouwen, wanneer je die lowlifes zo noemen mocht, herhaaldelijk klachten indienden. Het enige wat zij konden doen om hun ziekelijk jaloerse frustratie te uiten. 

Het grappige was dat in deze periode de bedreiging nimmer ten uitvoer werd gelegd door Badoo. Waarom niet? Wel, dat is eenvoudig. Het heeft iets met gouden eieren, slachten en kippen te maken. De klagers en klaagsters waren allemaal legenisten en armoedzaaiers, die geen euro bezaten om te verteren. Dat was dan ook de reden ze jaloers op me waren. Ze gingen janken bij de Internetgier wanneer ik ze, na een hatelijk bericht van hen te hebben ontvangen, de fucking chatbox uitschreef door hen met hun lamlendig leven te confronteren.

Hoewel dit 'loze dreigen van Badoo' voor mij fijn was, het was natuurlijk een hemeltergende ongelijkheid. Nu moest een arme, normale vrouw alle smerige beledigingen doorstaan van zo’n gore, gedegenereerde mafkees die het geluk had om vijftig euro in de maand op Badoo te kunnen spenderen. Die vrouw kon zich alleen maar verbazen dat Badoo er helemaal niets aan deed. Als gevolg daarvan zegde zij na een paar maanden volkomen gedesillusioneerd haar lidmaatschap op. Daar deugt natuurlijk helemaal niets van, maar zoals gezegd: in Nederland blinken wij uit in het negeren van onrecht. Ik heb niets met Fransen, maar wanneer die zich onheus behandeld voelen dan gooien ze de hele rotbende plat en blokkeren de snelwegen en het Kanaal. Naar die hadden al in 1793 geleerd hoe zij een revolutie moesten ontketenen. Dat er een paar koninklijke hoofden bij vielen, was niet noodzakelijk een slechte zaak volgens de Rothschilds, want die financierden en ensceneerden de revolutie. 

Het geveinsde waarschuwen, de discriminatie en het incasseren van betalingen voor onverrichte diensten waren niet de enige ongerechtigheden die de digitale ruimterovers van Badoo zich permitteerden. Het was voor mij dan misschien wel fijn, aangezien ik echt niets bijzonders deed, maar er deugde natuurlijk geen flying fuck van. Ik behandel dit uitvoeriger in mijn komende artikelen.

Klaarblijkelijk hadden nu ineens veel mensen tegelijk over mijn scherpe shouts geklaagd, want Badoo onderschepte ze... en hielden mijn geld. Daar die shouts mijn manier van adverteren was, had het geen enkele zin om nog langer rond te blijven hangen in dat irreële droogpruimenpaleis. 

Aan alles komt een einde dus ik was blij dat mij de beslissing uit handen was genomen. Ik zegde mijn abonnement op. Ik verbeeld mij niets; ik ben een intelligente ex-crimineel van normale afkomst, maar de collectie gedegenereerde randdbielen die op Badoo rondslingerde, maakte dat ik nog liever mijn eigen kots koud opvrat dan dat ranzige schriftbraaksel nog langer te moeten te lezen.

Dit was de man Jan dus weg van Badoo? Dat is juist, maar ik zat er nog een paar keer als vrouw ook. En wat voor vrouwen! Ik had de foto’s legaal gekocht van een fotomodellensite en dus niet de copyright ontdoken, zodat de cyberfuzz mij daarop niet kon pakken. Ik zat er dus nog wel twee keer als een fake, maar fake was ook de helft van Badoo's virtuele opvarenden. Jongetjes van vijftien jaar zetten de foto van een knappe vent neer en de manwanhopige vrouwen bedienden hen van ranzige chat, terwijl de fakende, masturberende knulletjes hun knorr- en teelballetjes uit hun buik probeerden te scheuren.

Aangezien ik over het algemeen meer begaan was met het lot van vrouwen dan dat van mannen, besloot ik, als Marja Mooikop, een paar ‘fakers’ de weg uit te nemen op Badoo. Ik heb zelf gefaked, maar ik heb nimmer met de gevoelens van man of vrouw gespeeld en ik heb al helemaal niet gefaked om gore verhaaltjes te kunnen vertellen, of een vrouw aan te moedigen dat te doen. Ik rook de fakers op een kilometer afstand al hadden ze een week niet gescheten. Ik vond het niet meer dan billijk om er een paar aan de kaak te stellen. Maar voordat het zover was, zou er nog iets anders gebeuren... en weer in die Badoo Spotlightbalk.

Door met de muis op een bepaalde foto in de Spotlight te gaan staan, kon men de shout lezen die de afgebeelde persoon als tekst bij zijn foto gevoegd had. Dus ik zette mijn muis op een allochtoon die zichzelf Murat had genoemd.

Zijn boodschap las: ‘Iedereen op Badoo kan de kanker krijgen’. Hij vond het blijkbaar zo geslaagd dat hij dat nog een paar keer herhaalde. Iedereen op Badoo kon de kanker krijgen. Iedereen. Iedereen... maar niemand van al die flinke testosteronbommen – die vrouwen voor hoer uitscholden - deed er iets aan. Niemand! Maar ik ben niet niemand dus ik deed er wel iets aan. Mijn probleem was niet met Murat de ‘Muur Rat’; uiteindelijk was het een gestoorde zoon der woestijn, maar mijn probleem was met al die laffe kerels op Badoo. Laffe, angstige bloedhonden; bang om voor racist uitgemaakt te worden.

Ik zal de lezer mijn shouts besparen, maar een paar ervan lazen: “Wie doet als laatste het licht uit in Nederland”, “Ik ga nu een kameel met centrale verwarming kopen”, “Waar kan ik hier op Geert Wilders stemmen?” en “Ik ben even weg om een hoofddoekje te kopen.”

Nu kwamen de reacties los. Ik was een raciste en waar maakte ik mij druk om?
Waar ik mij druk om maakte... schreef ik de volgende dag op mijn profiel. Het las:

De flinke mannen van Badoo...

Maandag 1 maart 20xx

Toen gisteren een Krutse of Tunekaanse 'Al Og Toon' iedereen in de Spotlight op Badoo - dus publiekelijk - verschillende keren de kanker toewenste, deed geen enkele van die flinke Nederlandse zaadzakken zijn mond open. Ik besloot het dus maar te doen. 

Verschillende keren werden wij allemaal de kanker toegewenst door ene 'Muur Rat'. Niemand sprak... niet eens virtueel. Dat zijn dus die flinke mannen van Badoo. Neerland's hoop in bange dagen. Het leek Srebrenica wel.

Toen ik ten einde raad vroeg waar ik hier op Geert Wilders kon stemmen, was ik ineens een hoer en een raciste.

De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat gedurende dit dispuut geen enkele Tunekaan of Krut mij benaderde. Misschien dat zij zich voor de Muur Rat schaamden, maar dit gaat de openbaarheid in, dat beloof ik. Het wordt een kolom die getiteld is: “De flinke mannen van Badoo.”

Conclusie: Aangezien, en afgezien van de hiervoor beschreven 'Hollandse, hengstende helden', ook 'de nette mannen' die avond een kankerverwensing - zonder enige tegenspraak - accepteerden, zullen jullie begrijpen - of misschien ook niet - dat ik jullie allemaal even spuug- en spuugzat ben, dus verspil geen moeite en tijd.

Jullie kunnen niet... niet begrijpen, dat ik bedank voor de eer! Ik vraag mij af wie als laatste het licht uitdoet in Nederland. Bespaar mij alsjeblieft jullie wise-cracks, want ik weet dat jullie gaan zeggen: “Niet iedere man is hetzelfde”. Iedere man gisterenavond op Badoo - geen één uitgezonderd - heeft bewezen wel hetzelfde te zijn. Dat is één.

Twee is, dat ik niet kwaad, gedesillusioneerd, verdrietig of down ben. Ik kan wel voor mijzelf opkomen en dat heb ik dan ook gedaan. Wat mij heeft verbaasd, is dat er geen vent op dat hele fucking Badoo was, die voor zichzelf dorst op te komen. Die oorlogsgek van een Murat de Muur Rat, had dus nog de meeste moed. 

Kom dus niet met de oubollige ‘chat-up lines’, want ik ken de argumenten. Ik heb geen hulp of bijstand nodig. Niemand hoeft me te troosten, want ik ben niet verdrietig.

Gisteren was de tijd voor jullie om bijdehand en flink te zijn, tegen een man... die iedereen op Badoo de kanker toewenste, ook jou dus al was je er misschien niet om zijn gelukswens in ontvangst te nemen. 

Maandag 1 maart 20xx

Update: Inmiddels heb ik iets geleerd van vele wijze mensen op Badoo. Geen twijfel mogelijk dat zij gisterenavond ook zo dachten: “Je moet die mensen gewoon negeren dan hebben ze geen lol ook”. Nou daar heb ik over nagedacht en dit is mijn antwoord:

“Wij, in Holland, zijn goed in negeren, erg goed. Te goed. Of zullen we het de andere kant opkijken noemen? In Srebrenica negeerden de Hollanders ook... of keken zij gewoon even de andere kant op? 

Zevenduizend moslims vermoord! Nou, jullie kunnen niet meer zeggen dat ik een raciste ben. Gewoon maar negeren dan? Yeah right!”

N.B: Hoewel ik alle commentatoren bedank voor hun bijdragen, was het nimmer mijn bedoeling om een discussie te ontketenen. Dit om de simpele reden dat wij daar nooit uitkomen. Waarom niet? Wel ik schrijf over 'de man' en er zijn maar heel weinig mannen die zich niet in hun vermeende mannelijke trots en superioriteit aangetast voelen, wanneer daar door een vrouw kritiek op wordt geleverd. Ze kunnen het niet met mij eens zijn... omdat testosteron decreteert.

Nu dat wij op dit punt zijn aangeland, moet ik vaststellen dat vele mannen, ondanks hun goede bedoelingen, het punt nog immer niet willen of kunnen begrijpen. Laat het daarom volstaan met de ondersteuners van mijn gezichtspunt te bedanken. Dat betekent dat er nog hoop is.

Ik bedank ook de onbenullige hakblokhoofd commentatoren die hun mond alleen opendoen om er even wat frisse wind doorheen te laten waaien, of om hun reet te ontluchten. Dat bewijst mijn punt dat het inderdaad droevig is gesteld met de maatschappij... wanneer wij Badoo nemen als een reflectie daarvan.

Nu kwamen de commentaren los van de flinke mannen van Badoo. Alhoewel het over het algemeen een verzameling van penispuin, balzakken en testestuig was... ook hier waren nog categorieën. Zo was er een groep van borderline randdebielen die geen enkele superioriteit van wat voor vrouw dan ook wilden erkennen. Ik was het domme, gefrustreerde huisvrouwtje.

Dan waren er de helden bij proxy die toevallig die bewuste zondagavond niet op Badoo waren geweest, want anders zouden zij wel even... ‘Yeah, fucking right and pigs might fly’.

De personen die mij volkomen, en in alles – achteraf - gelijk gaven, waren ook rijk vertegenwoordigd. Zij waren het helemaal met mij eens. Ze hadden wel op hun handen willen lopen, wanneer ze mij maar uit mijn lingerie mochten pellen. Mij... is Marja, de mooie vrouw die ik dus niet ben.

Dan was er een partij semi-intellectuelen die de strijd met mij aangingen en mij terecht wezen. Die strijd duurde niet zo erg lang want ik schreef ze van het fucking vel af.

Als laatste was er een groep die het wel met mij eens was, maar... de analogie met Srebrenica vonden zij wel erg extreem.

Er was ook een Nederlander die mij schreef dat hij indertijd in Srebrenica was en dat hij en zijn kameraden graag de moslim bevolking hadden willen helpen. Hij, en vele van zijn maten hadden er een trauma aan over gehouden. Hij vertelde mij dat zij niet met genoeg manschappen waren en ook niet in het bezit waren van de juiste wapens. Ik geloofde hem en ik had inderdaad medelijden met hem, maar het feit bleef.

Alles wat ik heb gezien, was een kolonel - of noemen ze zo’n wapen een overste hier - die rechtuit uitgedaagd en belachelijk werd gemaakt door de oorlogsmisdadiger Ratko Mladić. Ik herinner mij dat het mij misselijk maakte om zo te worden geconfronteerd met de lafheid van een beroepsmilitair. Zijn heldhaftige beslissing leidde tot de moord op zevenduizend moslims.

“We hadden niet de juiste wapens, we waren een vredesmacht.”

“'What the fuck' deden jullie daar dan? Een timmerman gaat ook niet naar zijn werk zonder zijn gereedschap. Nou, de vrede hebben jullie lekker gehandhaafd. O, het was vredig zat toen die moslims allemaal waren vermoord.”

“We hebben er nu nog problemen mee, geloof mij.”

“Ik geloof je, maar jullie zijn het slachtoffer van jullie beroep. Je weet dat wanneer je er voor kiest om beroepsmoordenaar voor de staat te worden, dat dit de risico’s zijn. Dat was een keuze die jullie vrijwillig hebben gemaakt. Risico van het vak. Dat is één.

Twee is dat de moslims tot de burgerbevolking behoorden. Zij en hun nabestaanden zijn dus de echte slachtoffers. Jullie zijn het slachtoffer geworden van je beroep, een laffe leiding en een nog laffere regering, maar troost je... die moslims moesten dood. Zo was het al honderdendertig jaar geleden gepland.”

“Wat bedoel je met beroepsmoordenaar voor de staat? Wie verdedigt Nederland in geval van oorlog?”

“Niemand! Ook jullie niet! Nederland kan zich nog niet uit een bruine papieren broodzak vechten en dat is geen schande, want Nederland is maar een klein landje. Het is echter een arrogante aanfluiting om te pretenderen dat wij wel in staat zouden zijn om ons te verdedigen. Het is geen schande om niet met Myke Tyson in de ring te gaan, wanneer je weet dat je de stupide gehamerd wordt.”

“Nou, dan zijn wij er toch? Dat was wat onze legerleiding besloot. Ze wisten dat zij die strijd nimmer konden winnen.”

“'Is that fucking right?' Dat was een beroepsmilitair. Een beroepsvechter die voor vechten betaald werd. Door het aannemen van de stuiver van de koning had hij zich verplicht om te vechten. Om de vrede te bewaren. Fijne fucking klus maakte hij ervan. Hier... kijk een Hollandse fucking held, hij jankt zowat!”

“Hij had zijn orders van de regering!”

“En van wie krijgt regering hun orders?”

“Hoe bedoel je?”

“Ach, piss off, je weet niet half wat voor smerig spel er gespeeld is.”

“Ik weet dat de VN ook een vieze rol gespeeld hebben, Marja.”

“De VN is een marionet, een werktuig, een front van de werkelijke machthebbers. Machthebbers waar je nimmer van gehoord hebt en zodra je ervan hoort of leest, wil je net zoals de meeste Nederlanders er niet van weten... laat staan van horen.

Hier is een stukje van Charles Destrée over de bijeenkomst van de Bilderberg Group van 7 juni 2005.

Quote: “Dezer dagen werd door de Nederlandse media meewarig gedaan over de verschrikkelijke beelden over de vermoordingen in Srebrenica. Het werd lafhartig afgeschoven op de inderdaad ook medeplichtige Verenigde Naties.

Maar men lijkt weer te zijn vergeten dat Nederland tijdens de Bilderberg bijeenkomst van 1995 in Zwitserland een maand tevoren was gewaarschuwd voor het drama dat zou gaan geschieden. En wel bij monde van Holbrooke aan HM Koningin Beatrix, die toen deze Bilderberg bijeenkomst voorzat. Ook Van den Broek was ingelicht.

En dan durft men nog voor te wenden, en de Commissie Bakker bevestigt het, dat Wim Kok van niets zou hebben geweten. Als beloning voor zijn verraderlijke en Oranjetrouw gedrag werd hij dan ook commissaris bij de 'Koninklijke' Shell.

Zo werkt de Oranjefascistische dictatuur in Nederland, in Europa en in de wereld. Dat is een van de trouwste criminele medeplichtigen van de Bilderbergmaffia en het Amerikaanse multinationale terrorisme.

Maar men wil het niet haben gewusst.”

“Mijn God, wat is de Bilderberg Group?”

“Het is een groep van media-moguls plus de machtigste ‘wezens ter wereld’. De groep was indertijd opgericht door Prins Bernhard in opdracht van de SIS. Deze groep staat globalisatie voor. Daar is op zich misschien niets verkeerd mee, totdat je je realiseert dat een top Illuminati, Rockefeller, zitting in deze groep heeft.

De Rockefellers en de Rothschilds maken deel uit van de groep van dertien (duivelsnummer) van de duivelsaanbiddende Illuminati, de commando's van de Freemasons, of vrijmetselaars.

De moslims moesten sterven; het was een onderdeel van een groter plan. Ontworpen in de jaren 1860 door Albert Pike, een drieëndertigste graads ‘Scottish Rite Freemason’. Hij schreef een blauwdruk voor drie wereldoorlogen. De eerste twee oorlogen zijn geschiedenis en uitgevoerd tot op de letter. De derde wereldoorlog is de ‘Clash of the Civilisations’ ofwel een oorlog van de West tegen de moslim wereld.

Wel, je hebt gezien hoe het in het voormalige Joegoslavië is afgelopen. Je hebt gezien wat er in Afghanistan en Irak is gebeurd en wat er nu in Iran te gebeuren staat. Het is nog niet over en als we het aan de Freemasons, Illuminati, CFR, TC en de Bilderberg Group overlaten dan komt die oorlog er nog wel. O, en by the fucking way... Saddam Hussein was een Freemason en Ahmadinejad is een Freemason die gemanipuleerd wordt door de Illuminati.

“Bilderberg Group, Freemasons en Illuminati. Ik heb er nimmer van gehoord, maar wat ik hoor, klinkt niet goed.”

“En wanneer je mijn artikelen leest op http://www.primecrime.nl zul je pas echt ziek zijn wanneer je begrepen hebt hoe gewone mensen gemanipuleerd, beperkt in hun vrijheid, gecontroleerd, voorgelogen en misbruikt worden. Nee, je gaat het niet leuk vinden.”

"Maar is er iets aan of tegen te doen?"

Ik heb nog minder vertrouwen in de mensheid dan in de manipulators. We verdienen precies wat we gaan krijgen. Zolang mensen weigeren voor zichzelf te denken en dat liever overlaten aan dat politieke uitschot dat gemanipuleerd wordt door de Kabbalistische, Shabbateaanse, Frankistische bankiers... is er inderdaad geen hoop.

"Heeft het dan zin om ons er druk over te maken?"

"Ik maak mij niet druk. Ik laat zien dat ik heb begrepen wie de echte misdadigers... en wie de lafaards zijn. Badoo zit fucking vol met miserabele, laffe ignoramussen. Inderdaad, een waarachtige reflectie van de maatschappij.

Wordt vervolgd....